More servicesWindows Live
HomeHotmailSpacesOneCare
 
MSN
Sign in
 
 
Spaces home  --» ғεяяεтi ™ «--PhotosProfileFriendsMore Tools Explore the Spaces community

ғεяяεтi

View spaceSend a message
Occupation:
Interests:
Soy extrovertido xo tb timido jeje -aix amores- ^^ dicen k soy abierto xo pocos son los k d verdad me conocen y saben k pasa pormi cabeza ;) tng tb mis dias xo smpr m dejo la mano si hace falta x los mios.Soy algo gafe con mi salud a pesar dl deporte xD "vivo para disfrutar y trabajo para vivir" ^^ hay kienes dicen akello de.. vives pa trabajar o trabajas pa vivir? --> la cosa es sencilla.. no saben q hacen en sta vida U_u'

--» ғεяяεтi ™ «--

El libro de nunca acabar... RRPP Internacionales
July 29

Ridículas traducciones literales

 
Y os habéis preguntado nunca ¿cómo sería nuestro mundo si todo cuánto tenemos a nuestro alrededor rodase en tan sólo idioma?
 
Señoras y señores el "petit suisse" q todos nos hemos tomado de pequeño (ahora se toman dos.. consumistas :P) no sería "petit suisse" sería el pequeño suizo!
Los catalanes no iríamos a comprar todo (y si no quedásemos satisfechos nos devolverían el dinero) en El Corte Inglés... Iríamos al Tall Anglès! me duele la vista nada más de imaginarmelo escrito con esas letras verdes xD
Y con tanta inmigración q estamos teniendo.. probablemente la mayoría seguro q no aparecerá por Guadalajara, puesto q su traducción literal del árabe al castellano es Río de Mierda! jeje bueno hay quien tiene Río de Janeiro y hay quien tiene Río de Mierda xD
 
Y lo q sucede cuando no se sabe bien un u otro idioma acontecen frases del estilo "aliba de capitelia" muy popular por la costa de Calella cuya intepretación consiste en ni más ni menos q "arriba de la cafetera" jajaja eh K4rü
 
Aquí hemos tenido un pequeño ejemplo de cómo sería el mundo si lo tradujéramos todo
Por eso, viva el multilingüismo!
 
 
July 26

Frases casolanes III

 

No he crecido más por el peso de los verbos que me los se desde los 6 años - Herminia

-----------

Os sabéis todo menos lo que no sabéis - Herminia

-----------

No le busques los 3 pies al gato porque tiene 2 - Ramón

-----------

No me peino nunca porque cuando me peino, me despeinan! - EdU

-----------

Esto es la geometría de la Sra Pepis - Ramón

-----------

¿Y cómo encontramos el ángulo de los vectores? Con el producto escolar! - Ramón

-----------

¡Que le des un guantazo con tal módulo, tal dirección y sentido! ¿Oído cocina? - Ramón

 

 

July 23

uи poco dε vosotros

 
Revisando, reorganizando y metiendo mano a una de las inmensas montañas de papel q tengo acumuladas en la habitación -viva el reciclaje!- hallé un documento q tenía preparado para el space cuando el space era lo novedoso, lo más y el fotolog todavía no estaba de moda... Este trozo de papel q va directo para el arrastre ya, según lo escrito fecha de hace unos 3 años -y más tmb, seguro! después de mis bambas de más 4 años y mi polo a rayas de... X tiempo jajaja-. Ahi va: -hay q ver lo loco q estaba xD-
 
 
"Hoy no es un día melancólico pero tampoco es un día de fiesta -más q na' q llevo 9 meses o más sin saber q es eso jeje-, quizás un día dedicado a ti mismo, para uno mismo, pensar uno en sus propias cosas, sus planes, sus objetivos, su mundo en sí. Y,  como no, no podías aparecer vosotros jeje el ser humano es un ser sociable 100% -sino yo q coño sería? sólo niño de crystal? NO, no y no!- y ahora hago valer mi inspiración para vosotros, dedicaros unas pésimas palabras -pésimas pq las palabras nunca alcanzarán los sentimientos, ohj q macu!- a todos vosotros, los q habéis firmado y los q no -repito hay gente rata pero q muy rata.. y q conste q no estoy haciendo publi pa' q firméis.. no! apenas! xD-. A las puertas de una nueva temporada y un nuevo año -cruzad los dedos por mí, aver q es lo próximo q me sucede- caminos distintos, metas diferetens; gente q ha entrado, gente q ha salido -y la q has hechado a patadas tmb ^^-, a aquellos a quienes dsd q éramos unos taponcetes siguen estando por aquí -vale, vale, no me atusiguéis, yo sigo siendo un taponcete juas-, otros quienes se han ido incorprando, unos de más allá quienes hemos compartido varios momentos pero se les ve todavía a lo lejos jeje y a ti -no va por alguien en concreto sino a vuestras conciencias juas =P- q has ido viviendo mis penas y mis alegrías, mis notas y "mis" muertes sociales, mis triunfos y sobretodo mis lesiones -lista extensa.. juas!hacemos un repaso?juas- q casi me voy con el Xpress y vacaciones ilimitadas totalmente pagadas al otro barrio!! jeje
 
Y es q creo yo q de mí os acordaréis toda la vida... Cuando seáis abuelos y abuelas seré un mito real. Supongo yo seré o formaré parte de una de aquellas historias -aunq luego los niós me llamen desgraciado xD- .Pasaré a la historia de un modo más original y de forma más popular Jojojo Lo más bueno de todo es que me salgo de todas (creo) jeje. Sólo me falta el chalet antibalas jeje :P
 
Y aunque algunos creáis que el ego me es superior y aunque dije en el anterior escrito que cuando me aburro entro en mi space -ya no tanto, encontré otras distracciones... mmm ohj! jojo xD- es obvio que el space no lo hago for me -bastante cateo sería U_u'- jeje!! Ya llevo tiempo anunciando la entrega de este blog -como desde el año pasado (y el otro y el otro y el otro...) jajaja bueno así me han subido las visitas a... bfff xD- y ahora que se acercan mis "19" -y todavía hay gente q me pone 16 años U_u' pero me conservo bien eh! ;) jojo- no es plan de haceros esperar más -q bastante me mandáis a la mierda... con razón luego tengo un pensamiento warro, no? jaja-. Sin vosotros este space no hubiera sido posible -pero peatso pelota!!! q así no me sacarás más dinero para desayunos- ni las fotos, ni los comentarios, no las frases -jeje (A)- ni mi consagración como RRPP juas juas -y luego digo q no tengo ego y este subidón q ha sido?! xDD-. Así, de este modo, lo más mínimo q puedo hacer -claro tú siempre la ley del mínimo esfuerzo "lo más mínimo" como se nota q eres estudiante... juasjuas- es dedicaros unas palabras en general a todos -éstas- y unas más en concreto -las siguientes jeje- q aunque me deje de gente si os pusiera a todos internet se saturaría -2 subidones de ego en el mismo escrito... tendría q hacermelo mirar, no?! jajajaja- y además cada uno ya sabe q trato ha habido y hay, no? -el típico tópico.. pfff pero si los tópicos existen es por algo, no? by Cabello-"
 
 
Y como no estaba terminado ahí va unas palabras en general a todos -si alguien tiene q ir al wc q vaya ahora, no quiero q nadie interrumpa después-:
 
Para todos: ¡¡¡una palabras en general!!!
Sí, yo también os quiero...
 
 
 
December 10

Colage de songs

 

Ya sabes, todos quieren opinar (q bien conjuntado vas, te queda bien, mal, q guapo eres), a todo el mundo le fascinan las vidas de los demás, así que no voy a ser tan natural, me mantendré sobre nuestro peculiar hielo y voy a codificar mis frases para des… pistar.

 

Después de múltiples triples saltos mortales me he dado cuenta de lo mucho q me cuesta reconocer lo mucho q me das, a mí más q a ti. Y aquí estoy vendiéndote los acordes, la brillante melodía y las letras que gracias a ti el sábado escucharé, escucharemos.

Sorprende ver que prescindes de mis urgencias, eso me tranquiliza ver q no tienes prisa. Reímos de nuestras ocurrencias, muchas veces no se ni porqué, puede q no te escuche siempre… bien lo sabes. Y entonces es cuando pierdo la razón sin esperar recuperarla, para eso ya están los mails de a posteriori, infinitos, largos, colosales, densos jeje tal y como ya ves hago muchas cosas por amor a lo DESCONOCIDO.

 

Miro más allá de lo q veo, huelo (a caso he podido oler nunca? Jaja), leo y oigo. Quizás acostumbrado a tratar con Lord’s dejo de lado por un momento la fachada del restaurante para indagar acerca los platos que sirven en su interior. En busca de lo desconocido, de lo que realmente me hará disfrutar y más tarde, quizá no tan, recordar. No sin pasar por alto la presentación del local, tal vez un poco fría, oscura y reservada en su inicio, pero q con el tiempo uno se va aclimatando, incluso, te animas también a gozar del ambiente q te propaga dejando al descubierto alguna capa, la justa para no caer enfermo. Y no, no penséis q la atmósfera del local conviene de forma casual, no, para nada. En cuánto se dispongan a servir resaltará todo su fervor y su esplendor en besos, abrazos, miradas, caricias, haciéndote preso de sus mimos. Qué lindo lugar para cumplir condena!

 

Pero por ello, no soy yo quien come en tu restaurante, eres tú quien me come a mí, me absorbes, te inquieto, cuántas veces he intentado hablarte y me he sonrojado… no lo has visto, lo has escuchado, lo sé y lo único que me has dicho es q parezco un poco raro, lo soy, admiro tu tono, tu expresividad y… tu catalán! Jaja ;P

No le presto atención a tus ojos ahora azules ahora verdes, anuncio arriba anuncio abajo, me gusta más invitarte a patinar  conmigo (ahora que es Navidad aún más ^,^), flotar conmigo en mis competiciones, acompañarme al cine… pronto venderé dos entradas “caducadas” q eran de segunda fila q en la vida romperé, venderé dos butacas reservadas hace siglos y q decidiste q viera con quien se cayó haciendo al mar y fiambre anda, o con quien en su día me cortó el aliento pero, después de una cursa de 5km, normal no? Más mérito se lleva quien me lo cortó en una simple llamada telefónica, me sonrojé y ahora deseo de su hielo para paliar las altas temperaturas, así como las altas horas a la q me acuesto tan solo por mantener conversaciones q consisten en copiar y pegar lo ya dicho… tiene gracia, verdad?

 

Poco a poco se acaban las medias tintas al hablar, te veo tan guapa en este “msn-BAR-restaurante”! y asumes las consecuencias de q esté tan hermoso yo en este msn… una cyberamistad? sabemos q es casi nada pero sirve de tanto. Me consientes estallar, abres los mails y las puertas de este corazón ártico (tuyo) y estoy pasando tanto frío q quiero tener calor, se me acabó buscar refugio para mi ingenuidad, se acabó ser el primero en escapar.

 

Todo son indicios q invitan a pensar q hay algo q falla aunq parezca q no es nada… El momento más terrible es comprender q es imposible revelarse contra el devenir. Ese cocinero quiere asomar sus exquisitos manjares, su maña en la cocina, su tacto… y “de querer, quiere” pero SU maître le retiene, no le tolera acercarse ni presentarse… así q por esa parte no “debe”.

De un tiempo a esta parte algo está brotando de tu corazón creo q es y no es fácil elegir dos mil formas de sentir, dos mil formas de vivir, tendrás q aprender a escuchar a ese duende q está ahí, en ti. Tenemos dos mitades separadas por un hilo, por su parte, mil cantones divididos y buscamos insaciables, lo sincero de nosotros, la fracción incorruptible lo q es sólido en todos. Aquello q no se rompe, insustituible, necesario, q nos alimenta, aquel cocinero interior, nuestro duende.

 

Puede ser q hayas cambiado, q quieras estar a mi lado, tú me gustas y yo sé q el tiempo quizá te haga ver q en realidad no soy tan feo (q lo soy más)… soy divertido, tontín y tan inocentillo y algo nervioso (añadido por motivos musicales este último xD) ¿cómo podría convencerte de q soy yo tu amor secreto?

 

Te recuerdo q no vivo para no hacer nada y almenos una cosa o dos quiero probar: (una) algo para ejercitar mi voluntad, (dos) o algo para no mostrarme tan smart (ejem). Y bailaremos, no estaremos quietos, olvidaremos a los q nos rodean. No pararemos de saltar, cantar y gritar, un concierto…? Y luego venderé a todos la entrada q con más afecto compré y el cartel donde se anunciaba el estreno del momento q más cerca habremos estado.

 

Como bien dice Shakira en una de sus canciones, se me acaba el argumento y la metodología cada vez q se aparece frente a mi tu anatomía, se acabaron los líos, las prisas, la mediocridad, se acabo soñar en todo para nunca despertar y aquí se han acabado la frases hechas, se acabó Chayanne. Nina cantará para mí aunq ya sé q a ti no te gusta Nina ni ninguna xD

 

Nunca confié en q el mundo

Me dejara utilizar mi ingenuidad

Por lo menos esta noche, tómala.

March 26

Frases perdidas de Italy'06

 

Voy a analizar el DNI de mi sangre - María V

y esta mujer ahora estudia Biologia... jeje ^^'


-----------


Más comida no - Berta

Si no has comido nada - EdU

Sólo con correr ya me he llenado - Berta

comer, correr...  juju lo cierto es q hicimos ambas

y no pocas veces xDD normal el lapsus.. xD

-----------


Última excursión: las Catapumbas - Edu

ande andará Timón? xD hakuna matata!!! xD

-----------


A lo mejor el lunes no puedo ir al cole - Edu irónico

** lunes = empezaba Semana Sta

Pues nos vemos el martes  - Berta

feliziana como ella misma xD

dspués de tanto comer, de tanto correr.. jumjum xD
 

-----------


porque mañana pasado... - Berta

 

November 02

δiиs i ƒơяα, L'αмoя мεu

 
Oh! Inyu estimada!
Oh! Inyu del meu cor!
 
 
T'estimo i t'he estimat.
T'enyoro i t'he enyorat.
Ets un somni fet realitat,
més d'un cop t'ho he dit a cau d'orella
no sé si m'has cregut o t'hi has fixat
però només sé dir la veritat.
Potser t'ha entrat per una, com el "tolón" d'una ovella
-la pega d'estar en un poble empadronat -
i per l'altra deu haver sortit
com el xiulet més insoportable d'un mosquit.
 
 
 
Oh! Inyu estimada!
Oh! Inyu del meu cor!
 
 
No hi ha ni bo ni dolent
no es controlable cap sentiment.
Dius saber com t'estimo
i sovint per compassió
em calles donant-me la raó.
Dius entendre d'amor i soletat
oh! q savia majestat
però aquest cor benevolent
li agradaria esquitxar-se del seu pensament.
 
 
Oh! Inyu estimada!
Oh! Inyu del meu cor!
 
 
Des del primer dia a Can Batlló
fins avui a Can _ a _ e _ a _
de tu m'he enamorat
i tot i haver patit un colló
el meu cor per tu batega.
 
 
T'estimo i t'he estimat
T'enyoro i t'he enyorat.
Ets un somni fet realitat,
per sort,
per haver viscut aquest amor
o per desgràcia,
perquè encara hi ets amb perseverància. 
 
 
A vegades ho penso
a vegades ho dic
t'aixecaria aquest petit i bonic dit
i altre cop a fer selecció
aviam quin polvo és la millor opció
però sé que no m'és cap solució.
 
 
Descubriria la meva pell
amb altres mans que durien anells.
Descubriria el meu cos
acompanyat d'algú altre
que també té os i os,
acompanyat d'algú que no sap que és tenir cor.
 
 
Oh! Inyu estimada!
Oh! Inyu del meu cor!
 
 
T'estimo i t'he estimat.
T'enyoro i t'he enyorat.
Ja no sé qué dir-li al meu llit,
et trobar a faltar,
em pregunta per tu cada nit
i ja no es dorm al cantar.
 
 
Li ploro, li crido, m'hi enfado
pero es queda allà quiet.
De fet, avegades escolto algún pet
enrient-se que no foto res.
Perquè només jo puc fer i desfer
i sap que foto el "vago".
 
 
Vinc amb bus, tot agust
amb alguna ferida que ja té pus.
La veritat, no m'importa.
Jo no tanco porta.
 
 
Oh! Inyu estimada!
Oh! Inyu del meu cor!
 
 
La gent no coneix l'amor
parlo de tu, parlo de mi
de l'amor que produeix ardor
i no m'enten ningú
potser perquè erem u.
 
 
Els parlo d'Andorra
i m'envien a la porra.
Els parlo de natació
i.. q hi ha massa acció.
Els parlo d'una nit d'estels
i em diuen que estic a la lluna.
Em pregunten per fidelitat,
els contesto amb una paraula: felicitat.
Sencill, no m'importa
perque sempre hi han portes.
 
 
Oh! Inyu estimada!
Oh! Inyu del meu cor!
 
 
Ja arribo, això s'acaba,
ja saps se'm caurà la baba
però no espero que l'agafis
ja ho faràn els teus avis.
 
 
Si vols quelcom
queda't amb això
queda't amb mi
queda't amb aquest cor
que tot i estar ferit
ve a oferir-te tot l'amor
que li és concedit.
 
 
L'amor no és bogeria,
millor companyia.
 
 
 
October 22

ØUT

Este escrito de hoy es uno que escribí ya hace algún tiempo pero que a día de hoy... sino lo cuelgo hoy no lo haré nunca! -eso de.. no dejes para mañana lo q puedas hacer hoy! nadie te asegura q mañana sea igual q hoy- xD jajaja y dice así..

"Querría dedicarle unas palabras a una persona muy especial, que sin él, sin su ayuda -sin su dulce locura xD- no sé qué sería de mi hoy. Alguien con quien me he reido muchísimo, cuyo hombro está más húmedo q el apestoso sobacal de Ramón xD, por quien he dado tanto pero tanto -claro si no lo doy yo ¿quién lo dará?-. Persona a la que le tengo cierto -gran- aprecio. De quien aprendo cada día y he vivido cosas mágicas, inolvidables, increibles! Todo un sueño. Nadie mejor que tu con quien haber hecho todo, nadie mejor que tu con quien compartir el día a día, nadie mejor que tu con quien pasar el resto de mi vida...

Y con quien mejor que con..  migo mismo!!!! -ya sé!! hay una falta garrafal!!!! xo era necesaria pal suspense xP jiji- que no es por ser acaparador ni tener un subidón -no0o0o... k va!!!!-. Pensémoslo bien, quien mejor que yo para esto? Por favor, seamos sinceros... tsseee!! -xD, subidón totaling!-.

Y como no, ya puestos, des de aquí dar un saludo a todo el mundo q comparte subidones jajaja 

B I E N V E N I D O S!!  Arriba ese ego!!!! Viva Viva!!! Aupa t0d0s!! jajaja

Pero no sin olvidarme de la más fiel amiga jamás existente en la faz del mundo mundial -t0mA yA!! xD- no quisiera ser egoista no acordándome de ella. Nuestra gran feliz amiga Sole! wAaApAaAa!! WEn0rrAaAa!! q aunque no siempre la veamos ni nos preocupemos por ella... siємpяє está ahí!  q wapa dió mío! Siempre vamos de la mano con ella porque sino estubiera ella, sería obvio q yo sería el centro del mundo, necesito un eje de referencia!! [egocentrismo] . Porque si no estubiera.. nadie me escucharía cuando hablara todo el rato siempre de mis aventuras =(... SNIF SNIF y siendo el centro del mundo como soy tengo mucho que contar [egotista]-. Pero weno, quizá, pensándolo bien yo con mi espejo tengo suficiente j0j0j0. Perdón, después de esto no quisiera rendirme culto y ser un tanto egolatra -un tanto solo? xD- No quitemos méritos!

 Gracias Soledad por existir. Sin ti, nada de esto podría pasar." 

Y este es el escrito hehe famoso para unos, irreconocible para otros hehe. No me pregunteis q significado tiene, q viene a decir en concreto o, incluso, en general. Es tan ambiguo como polivalente a la vez -I love ambigüedad aaarrrrrrgg- y cada un@ q m conoce podrá aplicar sus previos conocimientos acerca de mi para intentar descifrar en su máxima extensión la simbología, el significado que el texto posee pero en el fondo, solo yo sabré y sé qué quiere decir.

October 03

Lαguиαs мєиταLєs

 
Siempre he sido partidario de q es en los malos momentos cuando verdaderamente se conoce a fondo a la otra persona. Se pone en juego todo hasta el momento, todo lo vivido, todas las alegrías conjuntas y individuales compartidas también, todas las gamberradas, todas las bromas (mutuas o no), todas las afinidades, los momentos en q la cagamos y nos reiamos de nosotros mismos -tampoco olvidemos cuando reiamos de los demás jeje suelen ser más abundantes jeje Comics!! o actualmente Sra AguaRAS!!- todos aquellos momentos en que hemos llorado por problemas q cada uno tiene en su propia vida pero... ¿y cuando el problema hace mella entre tu y la otra persona, entre los dos? Gran pregunta con supuesta respuesta fácil teóricamente.
 
Pero es en el mismo momento cuando se sabe la respuesta y te das cuenta de si todo lo anterior ha valido la pena, si le has llegado a importar lo suficiente o sigues importándole, si te han valorado en cada momento o sencillamente has sido uno más de tantos.
 
Tenemos ante nosotros un gran grave dilema. Uno de aquellos q yo, particularme, les digo de actualización -eh Eli gentuzera - ¿Vives cada día como si fuera el último q vas a vivir? ¿Le otorgas la importancia q se merece cada cosa? ¿Disfrutas de ello? ¿Eres de los que dice "no sabes lo q tienes hasta q lo pierdes"?
Saber si llevas las cosas al día, si sabes quien eres y quienes son los demás, quienes creemos que son los q se pueden contar con los dedos de la mano -por suerte eso nunca lo sabes, solo cuando el fin, tu fin- y quienes les gusta hacer ver q están ahí, q les gusta aparentarlo bajo un mantel de intereses. Se trata de una cosa más o menos de cαяpє δiєм -desvinculándolo de su connotación de libertinaje, hacer lo q auno le venga en gana-.
 
"No esperes a perder las cosas para saber lo q valen"
 
Hay gente q cree q por estar rodeada de más gente, van a estarlo siempre. Yo les digo que Sí!! Lo vamos a estar siempre!! Pero eso no impedirá sentir la soledad cerca, sentirla dentro de nosotros mismos. Puesto q la mínima distancia entre dos personas es el sentimiento, no los pasos físicos. Porque la distancia no la hacen los kilometros sino las personas!
 
Porque amistad no es llevarse bien con todos o querer llevarse bien o, incluso, tener intención de aparentarlo -propiamente dicho, las apariencias engañan- y apariencias, se quedan en eso, simples apariencias. Pero decidme ¿Vives para aparentar, estar pendiente de la imagen que das, del "que dirán que dirán" o vives tu vida? ¿Vives tus sueños o sueñas tu vida?
Tampoco amistad es querer ser amigo de todos. No seamos ingenuos, es más, ¿qué es más valuoso la calidad o la cantidad? La respuesta siempre es clara. Creer eso es ser tan iluso como aquel q defiende q "de los sueños tmb se vive" -esa exprofe Eli de"religión", básicamente clases d filo y ética, moral. Viva el libro de Viktor E. Frankel "El hombre en busca de sentido"-. Un toque de realismo a nuestras vidas, es obvio q no podemos evitar los conflictos con las personas, el ser humano es un ser sociable y eso es lo q hace la convivencia. No hay mal q por bien no venga.
 
Amig@ es aquel q como muy bien hemos leido todos en las infinitas cadenas de mails -no de cartas! q son mails - es quien cogiéndote de la mano, te toca el corazón, con quien no hemos de pensar en como decir las cosas, podemos pensar en voz alta y ser nosotros mismos a su lado... nos va aceptar!! Nos quiere por tal y como somos, nuestras virtudes y nuestros defectos y aunq más de una vez le pidamos consejo esperando escuchar lo q nos gustaría y una radical aprovación, sabe discutir ideas con ideas no persona con persona y si hace falta nos baja a la tierra en un santiamén.
Amig@ es aquel que solo le hace faltar tu voz para saber (pensad en los invidentes), no precisa ninguna demostración, cree en ti! muy distinto de creerte. Lo reconoces porque aprendes a apreciarlos y no por las palabras, sino por los hechos, su ayuda practicament incondicional, su llamada tan tonta y puede q inusual para decir "hola" y con el q sencillament está contento por estar ahí contigo.
 
 
En definitiva, un amig@ te quiere cuando menos te lo mereces porque será cuando más lo necesitas. Y solo tu escoges como vivir la vida.
 
 
September 18

pαяα мi

 
Hace tiempo -en diciembre o enero... aquí al lado xD- anuncié q escribiría un bLog dedicado más q menos para vosotros. Podría darse el caso q este fuera el blog en cuestión pero aunq muchos cumplais lo q la canción dice, este bLog es para mi -t0ma subidón, el primero xD- puesto que es la song que me dedicaron mis amigos en el álbum de fotos de mi cumple -tienen buen gusto al escoger song eh! De la Oreja y q además la letra coincide cnmigo, q casualidad j0j0j0, 2º-. Hice, he hecho y espero seguir haciendo grandes cosas, a lo grande que es como hay q pensar y hacer -orgías incluidas! xD-, q a una persona no se la recuerda por las palabras sino por los hechos, q a "esas" se las lleva el viento -como a mí, i am peso pluma xD-.  
 
Empieza una nueva etapa para todos, una nueva etapa muy esperada para mi. Cercanos y lejanos, íntimos y conocidos, muchos cambios habrán. ¿Definitivos? quien sabe.. Sólo tú y yo, lo decidimos.
 
Y ante todo, quería dedicarme un trozo de MI space a MÍ! xD -altruismo propio 3º- quizás para que me recordeis como la song dice.. quien sabe... -AupA aL VicTiMisMo q está de moda!! de aquí a Hollywood!!!-. Y q, en un tiempo, cuando el tiempo me vuelva a soplar hasta vosotros donde estéis o llegueis a escuchar esta song -pa entonces La Oreja habrá tenio hasta Oscars!! excepto tu JeSs, a ti te dejo otro gran repeArtorio de songs a escoger xD xD- podáis volver a sonreir como lo hacéis ahora a mi lado. -y esto no era un bLog pa mi? q pasa q smpr acabo hablando d vos? xD RRPP = Sociodependiente?! xD-. Nadie como yo, pocos como vosotros.
 
 
 
Nadie como tú para hacerme reir.
Nadie como tú sabe tanto de mi.
Nadie como tú es capaz de compartir
mis penas mi tristeza, mis ganas de vivir.
Tienes ese don de dar tranquilidad,
de saber escuchar, de envolverme en paz.
Tienes la virtud de hacerme olvidar
el miedo que me da mirar la oscuridad.
Solamente tú me puedes entender
y solamente tú te lo podras creer.

En silencio y sin cruzar una palabra.
Solamente una mirada es suficiente para hablar.
Ya son más de 20 años de momentos congelados
en recuerdos que jamás se olvidarán.

Nadie como tú para pedir perdón.
Nadie como tú valora esta canción.
Nadie como tú me da su protección,
me ayuda a caminar, me aparta del dolor..
Tienes ese don de dar tranquilidad,
de saber escuchar, de envolverme en paz.
Tienes la virtud de hacerme olvidar
el miedo que me da mirar la oscuridad.
Solamente tú me puedes entender
y solamente tú te lo podras creer.
 
En silencio y sin cruzar una palabra.
Solamente una mirada es suficiente para hablar.
Ya son más de 20 años de momentos congelados
en recuerdos que jamás se olvidarán.

Y pasarán los años y siempre estarás buscando un plan 
para que se hagan realidad los sueños que 
soñabamos antes de ayer al dormir
hablando del tiempo que nos quedara por vivir
 
En silencio y sin cruzar una palabra.
Solamente una mirada es suficiente para hablar.
Ya son más de 20 años de momentos congelados
en recuerdos que jamás se olvidarán.

Y sin hablar. Sólo al mirar sabremos llegar a entender
que jamás ni nada ni nadie en la vida nos separará.
 
 
 
La Oreja de Van Gogh
March 23

Frases de uso personal a efectos del cloro

Luisito:

Nos hemos meado en el pote de isostar del Ori!!!

_ _ _ _ _ _ _ _ _ _

jEnNy:

es lo que...

_ _ _ _ _ _ _ _ _ _

Luisito:

Malditos cabrones!!!

_ _ _ _ _ _ _ _ _ _

Sabes que sí y lo sabes

(evolución)

Sabes que lo sabes y lo sabes!!

_ _ _ _ _ _ _ _ _ _

Gemmita and eDu:

Kalahá PoWah!!!

_ _ _ _ _ _ _ _ _ _

eDu: Hoy hace nubes...

_ _ _ _ _ _ _ _ _ _

Pijoan:

Sorry Scory

(evolución en plagio)

Monje:

Sorry so sorry

_ _ _ _ _ _ _ _ _ _

MMUuuuiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii!!!

_ _ _ _ _ _ _ _ _ _

Dani: No os habéis fijado en los bailarines en tanga?

Marc y Mayd: Pero qué dices tio??

Dani: En serio va, no digáis que no os habéis fijado en
los fuertes y el paquete que tienen

Marc y Mayd: aaahh! marica!! te has delatao!!

Dani: -intentando escabullirse-  juskdnsucur... era broma

_ _ _ _ _ _ _ _ _ _

Mayd:

Ah!! ah!! el dit!! no podré anar a Málaga

_ _ _ _ _ _ _ _ _ _

Luisito:

Estoy harto de que me llameis gay porque no lo soy!!

_ _ _ _ _ _ _ _ _ _

personaje secundario: El dani está empezando a ser gay..

Luisito: Yo ya llevo un año..

_ _ _ _ _ _ _ _ _ _

personajes secundarios: Juer esta escena es una mierda,

anda que no dura y la tia ya está muy rallada